Od XIV w. górna część doliny Łomnicy-a zwłaszcza Sowia Dolina-były terenem żywej działalności poszukiwaczy skarbów i górników. Wzmiankują ją "Księgi Walońskie" z XV w. Najstarszą częścią dzisiejszego Karpacza są Płóczki występujące po raz pierwszy w dokumencie już w roku 1418.Powstały one zapewne w związku z górnictwem i zawdzięczają swą nazwę płuczkarniom okruszcowanych piasków. W XV i XVI w. w dol. Łomnicy i Łomniczki powstały liczne pojedyncze smolarnie i mielerze leśne, dostarczające węgla drzewnego kuźnicom pobliskich Kowar. W r.1720 wymieniona jest w Płóczkach
kopalnia srebra i ołowiu, czynna przez cały XVIII w. Wielką popularność uzyskał Karpacz dopiero w XVII-XVIII wieku ,jako główny ośrodek ludowego zielarstwa
i farmacji. Ludowi zielarze zwani " laborantami" zrzeszeni byli w specjalnym cechu,
a produkty ich docierały na jarmarki daleko poza granicami Śląska. Niechęć oficjalnej farmacji ograniczyła w XIX w. działalność laborantów, ostatni z nich zmarł w r.1884.
Równolegle z rozwojem zielarstwa na wyrębach pozostawionych przez węglarzy
w XVII-XVIII w. powstały hodowlane gospodarstwa pasterskie; to to dzisiejszy Karpacz Górny i Wilcza Poręba. Na początku XIX w. w dolnym Karpaczu stanęła papiernia.
W 2 poł. XIX w.na rozwój Karpacza wpłynęła przede wszystkim turystyka, Śnieżka była bowiem od XVII w. celem najpierw pielgrzymek, potem-wycieczek. Doprowadzenie w r.1895 linii kolejowej do Karpacza spowodowało szybką przemianę wsi laborantów i górskich pasterzy we wczasowisko i ośrodek sportów zimowych.