Od XIV w. górna część doliny Łomnicy-a zwłaszcza Sowia Dolina-były
terenem żywej działalności poszukiwaczy skarbów i górników.
Wzmiankują ją "Księgi Walońskie" z XV w. Najstarszą częścią
dzisiejszego Karpacza są Płóczki występujące po raz pierwszy w
dokumencie już w roku 1418.
Powstały one zapewne w związku z górnictwem i zawdzięczają swą nazwę płuczkarniom okruszcowanych piasków. W XV i XVI w. w dol. Łomnicy i Łomniczki powstały liczne pojedyncze smolarnie i mielerze leśne, dostarczające węgla drzewnego kuźnicom pobliskich Kowar. W r.1720 wymieniona jest w Płóczkach kopalnia srebra i ołowiu, czynna przez cały XVIII w.
Wielką popularność uzyskał Karpacz dopiero w XVII-XVIII wieku ,jako główny ośrodek ludowego zielarstwa i farmacji. Ludowi zielarze zwani " laborantami" zrzeszeni byli w specjalnym cechu, a produkty ich docierały na jarmarki daleko poza granicami Śląska. Niechęć oficjalnej farmacji ograniczyła w XIX w. działalność laborantów, ostatni z nich zmarł w r.1884.
Równolegle z rozwojem zielarstwa na wyrębach pozostawionych przez węglarzy w XVII-XVIII w. powstały hodowlane gospodarstwa pasterskie; to to dzisiejszy Karpacz Górny i Wilcza Poręba. Na początku XIX w. w dolnym Karpaczu stanęła papiernia.
W 2 poł. XIX w.na rozwój Karpacza wpłynęła przede wszystkim turystyka, Śnieżka była bowiem od XVII w. celem najpierw pielgrzymek, potem-wycieczek.
Doprowadzenie w r.1895 linii kolejowej do Karpacza spowodowało szybką przemianę wsi laborantów i górskich pasterzy we wczasowisko i ośrodek sportów zimowych.
Powstały one zapewne w związku z górnictwem i zawdzięczają swą nazwę płuczkarniom okruszcowanych piasków. W XV i XVI w. w dol. Łomnicy i Łomniczki powstały liczne pojedyncze smolarnie i mielerze leśne, dostarczające węgla drzewnego kuźnicom pobliskich Kowar. W r.1720 wymieniona jest w Płóczkach kopalnia srebra i ołowiu, czynna przez cały XVIII w.
Wielką popularność uzyskał Karpacz dopiero w XVII-XVIII wieku ,jako główny ośrodek ludowego zielarstwa i farmacji. Ludowi zielarze zwani " laborantami" zrzeszeni byli w specjalnym cechu, a produkty ich docierały na jarmarki daleko poza granicami Śląska. Niechęć oficjalnej farmacji ograniczyła w XIX w. działalność laborantów, ostatni z nich zmarł w r.1884.
Równolegle z rozwojem zielarstwa na wyrębach pozostawionych przez węglarzy w XVII-XVIII w. powstały hodowlane gospodarstwa pasterskie; to to dzisiejszy Karpacz Górny i Wilcza Poręba. Na początku XIX w. w dolnym Karpaczu stanęła papiernia.
W 2 poł. XIX w.na rozwój Karpacza wpłynęła przede wszystkim turystyka, Śnieżka była bowiem od XVII w. celem najpierw pielgrzymek, potem-wycieczek.
Doprowadzenie w r.1895 linii kolejowej do Karpacza spowodowało szybką przemianę wsi laborantów i górskich pasterzy we wczasowisko i ośrodek sportów zimowych.
